شکار اژدها

طـــــاووس عـــــاقـــــــل 

 

شیر،سلطانجنگلدردشتسبزوزیباقدممیزد 

 

 

در   سرزمینی   دور ، مرد  مار  گیری  زندگی  میکرد ،  او  روزها  به  دشت  و کوهستان  می رفت  مار  می گرفت  و  آن  را  به  شهر  می آورد  و  با  اجرای  نمایش  های  جالب  ،مردم  را  به  تعجب  وا می داشت  و  از  این  راه  پول  به  دست می آورد .

روزی  از  روزهای  زمستان  که  برف  همه  جا  را  پوشاند  و  هوا  نسبتاً  سرد بود  ، مرد  مارگیر  راهی  کوهستان  شد  تا  طبق  معمول  ماری  شکار  کند ،  او همچنان   که   پیش  می رفت  ناگهان   چشمش   به   اژدهای   بزرگی   افتاد .  مرد مار گیر   که  خیلی  ترسیده   بود   فرار  کرد .  اما  خوب   که  نگاه  کرد  متوجه   شد آن   اژدها   بی حال   بر   زمین   افتاده   و   به   نظر   می رسد   که   مرده   است. 

مارگیر   جراْت   پیدا   کرد   و  به  آرامی   لمس   نمود  پیکر   اژدها   سرد   بود   و حرکتی   نداشت  او   خیلی  خوشحال   شد  و   با   خود  گفت :   با   این   اژدها میتوانم   نمایش   خوبی   برای   مردم   بدهم .   آن   را   می برم   و   به   مردم   نشان   داده   و  میگویم   که   من   آن   را   کشتم   بعد   اژدها   را   داخل   گونی انداخت   و   با   خود   به   شهر   برد .

صبح   روز   بعد   مرد   مارگیر   اژدها   را   به   داخل   شهر   برد   برای  نمایش اما   به   خاطر   آفتاب   و   گرمی   هوا   حرارت   بدنش   زیاد   شده   بود   و   سر حال   شده   بود   مردم   در   میدان   شهر   آماده   نمایش   بودند   یکدفعه   اژدها   از داخل   کیسه   بیرون   آمد   و   در   شهر  غوغا   به   پا   کرد   و   مردم   رو   زیر پاهاش   له   کرد . 

مرد   مارگیر   که  خودش   را   در   این   ماجرا   مقصر   می دانست   خودش   را سرزنش   می کرد   و   به   سوی   اژدها   گام   برمیداشت   که   او  را   بکشد   که اژدها   مهلت   نداد   و   مرد  مارگیر   را   خورد .   

 

برگرفته ازگنجینه ارزشمند ادبیات فارسی (‌مثنوی مولوی )